هي دست دست مي كني ، از دست مي روي

هي بيخودي به كوچه بن بست مي روي

اول خراب مي كند اين آمدن مرا

بعدا خراب و سرخوش و سرمست مي روي

پيچانده اي تمام جهان را به دور من  

عريان، رها، نه! چيزی از اين دست مي روي

تا زودتر اسير نگاهي از او شوم

دربند ،‌ تا فروغ ،‌ كه دربست مي روي !!!

آشوب من تلاقي آب است و آتش است

تو با خيال راحت و يكدست مي روي 

در را بهم بكوب كه ديوانه ام كني

جايي ، يقين ! خاطره اي هست مي روي !!

این شعر متعلق به سالها پیش بوده است که اینروزها گویا ورد زبانم شده است

هَي بـِرمـِه بـِرمـِه بي چـِمـِر !    

ديگِر نِخوامبِه بور پيتِر

شونگ خوامبِه و داد و بيدا د

بِشكِسِّه مِه دل و كَمِر

آخِّدا جان ! تَش بَزونِه

مِه خِنِه رِ  بِرار خواخِر

پنج دَري  ايوون  بَسوتِه

جِزماغِ  پَلوِر ،  دلِ گِر

مِه تَنِ  گوشتِ بوتِـنِه

بَجوسِّـنِه  دل ،‌ نَـنِّه سِر

مِه چِشِ  سو رِ  بَيتِـنِه

كورِمـبِه  لَمپا و فِـنِر؟

نِـشدوسِّـنِه  مِه وَنگ و وا

بِـرفِه دِرَ هيت آ‌  بي خِـر

اَشون  لوتِـك  زوئـِه  مِه دل :‌

« ها راسـِّواش ! دِر  بَيـِّه ،‌ دِر!»

كِلّاك  خِرنِه مِه خونِه  دل

مِره  حالي نَونـِه  خَطـِر

آخِّدا جان ! كورِسـِّمِه

بي دردِ  بِرار و خواخِر

وَسـِّه ديگـِه وَسـِّه ديگـِه

هَي بـِرمـِه بـِرمـِه بي چـِمـِر !    

پـِتـّوك بـَيي لاپـِّه  زِوون ؟!

شونگ بِرو  ،‌ هَسـلي  پيتـِر !

ترجمه :‌

هاي ... گريه هاي بي صداي مكرر!

ديگر نمي خواهمت،‌ كنارتر برو

شيون مي خواهم و داد و فرياد

دل و كمرم شكسته است

اي خدا جان ! آتش زدند

خانه ام را برادر و خواهر

ايوان پنج دري سوخته

ستونهاي جزغاله ، غصه دلم

گوشت تنم را كندند

دلم را جويدند ،‌ولي سير نشدند

با تبر آمدند وسط خانه

گلوي دلم را شكافتند

نور چشمم را گرفتند

چراغ و فانوس مي خواهم چكار ؟

نشنيدند جيغ و دادم را

اخموهاي بي خير !

ديشب دلم به نوك پا ميزد مرا :‌

« آهاي !برخيز! دير شده ، دير»

خون دردلم مي جوشد

خطر را نمي فهمم

آه اي خدا جان ! ميخواستم چكار

برادر خواهر بي درد را

بسه ديگه بسه ديگه

اي گريه هاي بي صداي مكرر!

اي تكه زبان ! لال شدي ؟‌!

فرياد بزن ، اشك !‌كنار برو !

آوا نگاري :‌

Hay bermeh bermeh  bīchemer !

Dīger  nekhāmbeh  būr pīter !

Shūng  khāmbeh  o dāad  o bīdād

Beshkesseh  me  del  o kamer

Ākh-khedā  jān  ! tash  bazūneh

Me  kheneh  re berār  khākher

Panj-darī  ēvūn basūteh

Jezmāghe palver ,  del e  ger

Me tan e gūshte  būteneh

Bajūussene  del , nanne ser

Daketeneh mēyūn  bā  tūr

Lāb  bazūneh me  del  e ker

Me chesh e sū  re bayteneh

Kūrembeh  lampā  o fener ?

Neshdūsseneh  me  vang  o vā

Berfeh der-hayēt  ā  bēkher

Ashūn  lūtek  zū-e  me  del : 

 Hā ! rāssevāsh !  der bayyeh , der !

Kellāk  kherneh me khāneh  del

Mere  hālē  naoneh  khater

Ākh-khedā  jān ! kūresseme

Bēdarde berār  o  khākher

Vasseh dēgeh , Vasseh dēgeh

Hay bermeh bermeh  bīchemer !

Pettūk  bayē  lāppeh  zevūn  ?!

Shūng  berū !  hasli  pēter

دلم تنگه برای گریه کردن

کجاست مادر کجاست گهواره ی من

.................

درودی سبز پیشکش تمام عزیزانی که در این مدت بروز نکردن وبلاگم به من سر میزدند و لطفهای بسیار  داشتند

 صمیمانه سپاس دارم

كَمِرِّ   لاب  بَزو  مِه  دِلِ    غِصِّه 

  الهي  تَش   بَهيرِي  ديگه  وَسِّه   

 الهي دل بِنالِه هر شو ُ آ  روز

خِراب   بَيِّه دلِ   بَوّين  هِرِسِّه

بيخوم بَيي  چِتي  شِه  بَختِ  وَنّي ؟!

سيو بختِ   سيو اقبالِ   خَسِّه !

چِتي  بوونِه  آدِم واري  توو  دَوّي

جانِ دل ! دِنيا ئِه  خِشي  تِه دَسِّه

شِه دَسِّ  جا  خِراب نَكِن  خِشي رِ

تِه يار  تِرِ  خوانِه ، تِوِسِّه  هَسِّه

تِرِ  بَوِّم   وِ نِِه  واري   دَنيِه

اِتي مارِك- مارِك ، تِسِّه  هِرِسِّه

تِرِ  حالي نَنِه ،‌هَمتي سِروني

تِ  اين شِفتِه  لوجي كِرِ مونِسِّه ؟

صوايي سَر شوني  تا اَمبِسِ  شو

دَكِّل نَني تِه يار ِ دل بوئوسِه ؟!

يارِ دل ، خونِه از دَسِّ  مِنِه دل

نَدومبِه  كي كَهو طَلِسم  دَوِسِّه   

ترجمه : 

غصه دلم ،كمر م را به دو نيم كرده

الهي آتش بگيري ! ديگر بس است

الهي دل هرروز  و شب بنالد

به دل خرابم بگوييد بايستد (بس كند)

خانه خراب ! چطور بخت خودت را مي بندي؟!

سياه بختِ  سياه اقبال ِ خسته !

چطور ميشود مثل آدم (سربراه) باشي

جانِ دل !  خوشي دنيا به دست توست

با دست خودت خوشيها را خراب نكن

يار تورا مي خواهد ،‌براي تو زنده هست

بگويمت كسي مثل او ديگر نيست

اينگونه  نرم-نرمك نوازش كند و برايت بماند

نمي فهمي چه مي گويم و همينطور حرف ميزني

اين ديوانگي و سرگشتگي ات شبيه كيست ؟

از سر صبح ميروي  تا نيمه هاي شب

اصلا نمي گويي دل يار برايت پاره شده است

دل يار خون شده از دست دل من !

نمي دانم چه كسي، طلسم سياه بسته

آوانگاري :

Kamerre  Lāb  Bazū  Me  Dele  Ghesse

Elāhī  Tash  Bahīrī  dīge  vasse

Elāhī  del  benāle  har shoo ā  rūz

Kherāb  bayye  dele  bavvīn  heresse

Bīkhūm   bayyī  chetī  she  bakhte  vannī?!

Sīū bakhte  sīū eghbāle khasse !

Chetī  būne  ādem­­_vārī  tū  davvī

Jān e del !  denyā ' e  kheshī  te dasse

She dasse jā kherāb  naken kheshī  re

Te yār  te re khāne , tevesse  hasse

Tere hālī  nane, hamtī  serūnī

Te īn  shefte lūjī  kere mūnesse ?

Sevāyī  sar shūnī  tā ambese shū

Dakkel  nanī te yār e del,  bū'ūsse?!

Yār e del  khūne az dasse mene del

Nadūmbe kī  kahū  talesm  davesse

حالا فقط منتظر پیک آخرم

بالا بیندازم و شاید که بپرم

. . . . .

تو  تو  تو  .... !

تو  سرب داغ جهيده از كدامين تفنگ

همين اشكهاي مدور طويل

حاصل گير كردن تو

در گلوي نازك من است

نه فرياد چاره توست

نه مي توانم ببلعمت

كه تمام مرا ذوب ميكني

در هر رقصيدنت در من ....

كدام دست ناسپاس

آن ماشه مهربان را فشرد

نه .. !

هيچكس مقابل من نيست

گلايه ، گلايه .....

گلايه مكن

خناق بگير بغض غليظ !

كه ناسپاسي از نت انگشتان من

شعله شعله مي چكد

نقابهایت را بردارم اگر

خود منی

اما

دیوانه تر و گیج و گنگ تر از تمام روزهایم

خدا کند اینبار که قطع می کنی

آخرین سانس خیمه شب بازی ات باشد

دوست تلفنی بیقرار من !

اِلامِتِ نَكِردِه كارا

نوروزي خونِ خونِش !

تر جمه :‌

دنيايي از كارهاي انجام نداده و

آواز نوروزي خوان !

آوا نگاري :

Elāmete   nakerde  kārā

Norūzī   khūne  khūnesh !

هر شو

وِني ِ پَرِك- پَرِك 

 گَت بونِه آ 

تِه بِك و بوُ رِ چَرخ گيرنِه

... دَري ؟ دَني ؟  دَري ؟

اَرِه ، دَري ، مِه پَلي دَري ...

تِه بِك و بوُ دَنيِه ؟!

تِه كَش و خِش آ ، تِه جَرخ و توُ  دَنيِه ؟!

تِه چِشِ تَش كوُئِه ؟ سِك و سوُ دَنيِه ؟!

......

توُتِنّي دارني

يا راسّي  راسّي يِه

اِتَندِه فاش و كَترِه مِرِه دِني ؟!

......

هَر صِوي ويشار كه بوُني ، گِني :

« توُتِنّي بيِه جان ِ توُ »

مِه پَف بَكِردِه چِشِ ناخِت

گِنِه :‌ خا .... ،‌ مِه خيال راحِت !

ترجمه :

هر شب

 پره هاي بيني ام

گشاد مي شود و

دنبال عطر و بوي تو ميگردد

هستي ؟  نيستي ؟  هستي ؟

آره ،‌ هستي ،‌كنار من هستي ...

عطر و بوي تو نيست ؟!

آغوش و بوسه و غلتاندن هاي تو نيست

آتش چشم تو كو ؟ گرما و نوري نيست ؟!

......

تب داري و هذيان مي گويي

يا واقعي است

اينهمه ناسزا و تهمت كه به من مي گويي ؟‌

......

هر صبح بيدار كه مي شوي مي گويي :‌

« تب و هذيان بود به جان تو »

چشمان پف كرده نخوابيده من

مي گويد :‌ باشد ... ، خيالم راحت شد !

آوا نگاري :‌

Har  ŝū 

Venīe  parek-parek 

gat  būne  ā

te  bek  o  bū  re

čarkh  gīrne

darī ?  danī ?  darī ?

are  , darī , me  palī  darī ….

Te  bek o bū  danīe ?!

Te  kaŝ  o  kheŝ  ā  te  čarkh o tū  danīe ?

Te  čeŝ e taŝ  kū-e ?  te sek  o sū  danīe ?!

….

Tūtennī  dārnī 

Yā   rāssī-rāssī  e 

etnande  fāŝ o katre   mere denī ?

…..

Har  sevī  vīŝār  ke  būnī , genī :

< Tūtennī  bī e  jān e  tū  >

Me paf  bakerde  čeŝe  nākhet

Gene :  khā  …. , me  khīal  rāhet !

یکی از کارهای قدیمی ام را که خاطره عزیزی از آن دارم می گذارم :

از تو به جز سنج و علم ، چيزي نمي دانم

جز دسته هاي پشت هم ، چيزي نمي دانم

از تو تلاطم مي وزد بر دست و بر زنجير

جز شورش شيپور غم ، چيزي نمي دانم

طبل و دف و ني مي زند چشم عزاداران

از اوج  دردت دستِ كم ، چيزي نمي دانم

چيزي شبيه ماندن و رفتن ، شبيه اين :

هم از تو مي دانم وَ هم ، چيزي نمي دانم      

ارديبهشت 1379

التماس دعا