| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
تو تو تو .... !
تو سرب داغ جهيده از كدامين تفنگ
همين اشكهاي مدور طويل
حاصل گير كردن تو
در گلوي نازك من است
نه فرياد چاره توست
نه مي توانم ببلعمت
كه تمام مرا ذوب ميكني
در هر رقصيدنت در من ....
كدام دست ناسپاس
آن ماشه مهربان را فشرد
نه .. !
هيچكس مقابل من نيست
گلايه ، گلايه .....
گلايه مكن
خناق بگير بغض غليظ !
كه ناسپاسي از نت انگشتان من
شعله شعله مي چكد |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه دوازدهم خرداد 1387ساعت 13:31 توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) |
|
|
نقابهایت را بردارم اگر خود منی اما دیوانه تر و گیج و گنگ تر از تمام روزهایم خدا کند اینبار که قطع می کنی آخرین سانس خیمه شب بازی ات باشد دوست تلفنی بیقرار من !
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 18:38 توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) |
|
|
اِلامِتِ نَكِردِه كارا نوروزي خونِ خونِش !
تر جمه : دنيايي از كارهاي انجام نداده و آواز نوروزي خوان ! آوا نگاري : Elāmete nakerde kārā Norūzī khūne khūnesh ! |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386ساعت 17:37 توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) |
|
|
هر شو
وِني ِ پَرِك- پَرِك
گَت بونِه آ
تِه بِك و بوُ رِ چَرخ گيرنِه
... دَري ؟ دَني ؟ دَري ؟
اَرِه ، دَري ، مِه پَلي دَري ...
تِه بِك و بوُ دَنيِه ؟!
تِه كَش و خِش آ ، تِه جَرخ و توُ دَنيِه ؟!
تِه چِشِ تَش كوُئِه ؟ سِك و سوُ دَنيِه ؟!
......
توُتِنّي دارني
يا راسّي راسّي يِه
اِتَندِه فاش و كَترِه مِرِه دِني ؟!
...... هَر صِوي ويشار كه بوُني ، گِني :
« توُتِنّي بيِه جان ِ توُ »
مِه پَف بَكِردِه چِشِ ناخِت
گِنِه : خا .... ، مِه خيال راحِت !
ترجمه : هر شب
پره هاي بيني ام
گشاد مي شود و
دنبال عطر و بوي تو ميگردد
هستي ؟ نيستي ؟ هستي ؟
آره ، هستي ،كنار من هستي ...
عطر و بوي تو نيست ؟!
آغوش و بوسه و غلتاندن هاي تو نيست
آتش چشم تو كو ؟ گرما و نوري نيست ؟!
...... تب داري و هذيان مي گويي
يا واقعي است
اينهمه ناسزا و تهمت كه به من مي گويي ؟
...... هر صبح بيدار كه مي شوي مي گويي :
« تب و هذيان بود به جان تو »
چشمان پف كرده نخوابيده من
مي گويد : باشد ... ، خيالم راحت شد !
آوا نگاري : Har ŝū
Venīe parek-parek
gat būne ā
te bek o bū re
čarkh gīrne
darī ? danī ? darī ?
are , darī , me palī darī ….
Te bek o bū danīe ?!
Te kaŝ o kheŝ ā te čarkh o tū danīe ?
Te čeŝ e taŝ kū-e ? te sek o sū danīe ?!
…. Tūtennī dārnī
Yā rāssī-rāssī e
etnande fāŝ o katre mere denī ?
….. Har sevī vīŝār ke būnī , genī :
< Tūtennī bī e jān e tū >
Me paf bakerde čeŝe nākhet
Gene : khā …. , me khīal rāhet !
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه شانزدهم بهمن 1386ساعت 16:11 توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) |
|
|
یکی از کارهای قدیمی ام را که خاطره عزیزی از آن دارم می گذارم :
از تو به جز سنج و علم ، چيزي نمي دانم جز دسته هاي پشت هم ، چيزي نمي دانم از تو تلاطم مي وزد بر دست و بر زنجير جز شورش شيپور غم ، چيزي نمي دانم طبل و دف و ني مي زند چشم عزاداران از اوج دردت دستِ كم ، چيزي نمي دانم چيزي شبيه ماندن و رفتن ، شبيه اين : هم از تو مي دانم وَ هم ، چيزي نمي دانم ارديبهشت 1379
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و چهارم دی 1386ساعت 12:19 توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) |
|
|
راخابسَر آ ، لاچ بِدا كَلِـك هِداري ، ساينِه را مِه خِرما چِش دوُر دوُر هَكِردِن
لينگِ رَجِ لاخْ لاخْ تِه بِك و بوُ تَـنِه وائِه ديم ترجمه:
ايوان خانه و در باز حياط روبرو راه سايه گرفته چشمان خرمايي ام وَ دودوزدن به اطراف
کبوتر چاهی روی لانه مرغها می نشیند
صداي لاخ لاخ ِ رد پا عطر تو همراه نسيم (باد خنك) آوانگاري:
Rāxābsar ā lač bedā kalek Hedārī sāyneh rā Me xermā Česh Dūr - dūr hakerden
Kūter čambelī henīshte kekkelī e sar
Līng e raj e lāx lāx Te bek o bū Tanevā e dīm
|
|
+ نوشته شده در
شنبه هشتم دی 1386ساعت 13:30 توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) |
|
|
شبیه خودم می شوی اثر انگشتت هزار مثلثِ تو در توي لوزي _ لوزي بادبادك چشمهام _
حالا انحصاري تريني دزد نگاهم
که با خود به هر جا می خواهد
می برد
نكند پيدايت كنند
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه سی ام آبان 1386ساعت 17:17 توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) |
|
|
· حسرت هميشگي حرفهاي ما هنوز ناتمام ... ---------------------------------------- آره ... هميشه همينطور است ، چقدر زود دير مي شود ! ياد ديشب افتادم از ديروز صبح مثل مرغ سركنده شده بودم نمي دونستم چرا و براي چه ... فقط دلم يك گريه سير مي خواست ! دلم هي شور مي زد هي مي گفتم قرار است باز چه خبر شود ؟... ديروز غروب يكي از دوستام رو ديدم كه پلكهاش پف كرده ، گفتم گريه كردي ؟ گفت آره ... يادم اومد كه من هم دلم ابريه مثل آسمون هميشه ابري بابل (شهر قشنگ من ) ولي نمي زارم بباره ... دوستم گفت برو گريه كن تو هم خوب مي شي تا رسيدم خونه ، زدم زير گريه ... كمي راحت شدم ،ولي ..... نه! تا اينكه امروز صبح اين خبر زشت برام رسيد :
" انا لله و انا اليه راجعون قيصر شعر ايران به ديار باقي سفر كرد" !!!!
خبر سخت شكننده بود ....
ياد چند سال پيش افتادم كه قيصر تصادف كرد ، چقدر براي كسي كه اصلا نديده بودمش و فقط شعراش رو بي صبرانه دنبال مي كردم اشك ريختم و دعا كردم .... حالا .... نمي دونم ..................... |
