تبليغاتX
گاهی اوقات ببرها هم شاعر می شوند...
 

هي دست دست مي كني ، از دست مي روي

هي بيخودي به كوچه بن بست مي روي

 

اول خراب مي كند اين آمدن مرا

بعدا خراب و سرخوش و سرمست مي روي

 

پيچانده اي تمام جهان را به دور من  

عريان، رها، نه! چيزی از اين دست مي روي

 

تا زودتر اسير نگاهي از او شوم

دربند ،‌ تا فروغ ،‌ كه دربست مي روي !!!

 

آشوب من تلاقي آب است و آتش است

تو با خيال راحت و يكدست مي روي 

 

در را بهم بكوب كه ديوانه ام كني

جايي ، يقين ! خاطره اي هست مي روي !!

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم آبان 1388ساعت 13:59  توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) | 

 

این شعر متعلق به سالها پیش بوده است که اینروزها گویا ورد زبانم شده است


 

هَي بـِرمـِه بـِرمـِه بي چـِمـِر !    

ديگِر نِخوامبِه بور پيتِر

 

شونگ خوامبِه و داد و بيدا د

بِشكِسِّه مِه دل و كَمِر

 

آخِّدا جان ! تَش بَزونِه

مِه خِنِه رِ  بِرار خواخِر

 

پنج دَري  ايوون  بَسوتِه

جِزماغِ  پَلوِر ،  دلِ گِر

 

 

مِه تَنِ  گوشتِ بوتِـنِه

بَجوسِّـنِه  دل ،‌ نَـنِّه سِر

 

 

دَكِـتِـنِه  ميون  با تور

لاب بَزونِه  مِه  دلِ  كِر

 

 

مِه چِشِ  سو رِ  بَيتِـنِه

كورِمـبِه  لَمپا و فِـنِر؟

 


نِـشدوسِّـنِه  مِه وَنگ و وا

بِـرفِه دِرَ هيت آ‌  بي خِـر

 

اَشون  لوتِـك  زوئـِه  مِه دل :‌

« ها راسـِّواش ! دِر  بَيـِّه ،‌ دِر!»

 

كِلّاك  خِرنِه مِه خونِه  دل

مِره  حالي نَونـِه  خَطـِر

 

آخِّدا جان ! كورِسـِّمِه

بي دردِ  بِرار و خواخِر

 

وَسـِّه ديگـِه وَسـِّه ديگـِه

هَي بـِرمـِه بـِرمـِه بي چـِمـِر !    

 

پـِتـّوك بـَيي لاپـِّه  زِوون ؟!

شونگ بِرو  ،‌ هَسـلي  پيتـِر !

 

  

ترجمه :‌

 

هاي ... گريه هاي بي صداي مكرر!

ديگر نمي خواهمت،‌ كنارتر برو

 

شيون مي خواهم و داد و فرياد

دل و كمرم شكسته است

 

اي خدا جان ! آتش زدند

خانه ام را برادر و خواهر

 

ايوان پنج دري سوخته

ستونهاي جزغاله ، غصه دلم

 

گوشت تنم را كندند

دلم را جويدند ،‌ولي سير نشدند

 

با تبر آمدند وسط خانه

گلوي دلم را شكافتند

 

 

نور چشمم را گرفتند

چراغ و فانوس مي خواهم چكار ؟

 

نشنيدند جيغ و دادم را

اخموهاي بي خير !

 

ديشب دلم به نوك پا ميزد مرا :‌

« آهاي !برخيز! دير شده ، دير»

 

 

خون دردلم مي جوشد

خطر را نمي فهمم

 

آه اي خدا جان ! ميخواستم چكار

برادر خواهر بي درد را

 

بسه ديگه بسه ديگه

اي گريه هاي بي صداي مكرر!

 

اي تكه زبان ! لال شدي ؟‌!

فرياد بزن ، اشك !‌كنار برو !

 

آوا نگاري :‌

 

Hay bermeh bermeh  bīchemer !

Dīger  nekhāmbeh  būr pīter !

 

Shūng  khāmbeh  o dāad  o bīdād

Beshkesseh  me  del  o kamer

 

Ākh-khedā  jān  ! tash  bazūneh

Me  kheneh  re berār  khākher

 

Panj-darī  ēvūn basūteh

Jezmāghe palver ,  del e  ger

 

Me tan e gūshte  būteneh

Bajūussene  del , nanne ser

 

 

Daketeneh mēyūn  bā  tūr

Lāb  bazūneh me  del  e ker

 

Me chesh e sū  re bayteneh

Kūrembeh  lampā  o fener ?

 

Neshdūsseneh  me  vang  o vā

Berfeh der-hayēt  ā  bēkher

 

Ashūn  lūtek  zū-e  me  del : 

 Hā ! rāssevāsh !  der bayyeh , der !

 

Kellāk  kherneh me khāneh  del

Mere  hālē  naoneh  khater

 

Ākh-khedā  jān ! kūresseme

Bēdarde berār  o  khākher

 

Vasseh dēgeh , Vasseh dēgeh

Hay bermeh bermeh  bīchemer !

 

 

Pettūk  bayē  lāppeh  zevūn  ?!

Shūng  berū !  hasli  pēter

 

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم شهریور 1388ساعت 11:57  توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) | 

 

دلم تنگه برای گریه کردن


کجاست مادر کجاست گهواره ی من


همون گهواره ای که خاطرم نیست همون امنیت حقیقی و راست


همون جايی که شاهزاده قصه همیشه دختر فقیر و می خواست


همون شهری که قد خود من بود


از این دنیا ولي خیلی بزرگتر نه ترس سایه بود نه وحشت باد


نه من گم می شدم نه یه کبوتر


 


دلم تنگه برای گریه کردن


کجاست مادر کجاست گهواره ی من


 


نگو بزرگ شدم نگو که تلخه نگو گریه دیگه به من نمی یاد


بیا منو ببر نوازشم کن دلم آغوش بی دغدغه ميخواد


تو این بستر پاییزی مدفون که هر چی نفس سبزه بریده


نميدونه کسی چه سخت موندن مثل برگ روی شاخه ی تکيده


 


دلم تنگه برای گریه کردن


کجاست مادر کجاست گهواره ی من


 


ببین شکوفه ی دل بستگی هام چه قدر آسون تو ذهن باد میمیره

 

کجاست آن دست نورانی و معجز ؟ بگو بیاد و دستمو بگیره


 

کجاست مریم ناجی مریم پاک ، چرا به ياد این شکسته تن نیست


تو رگبار هراس و بی پناهی چرا دامن سبزش چتر من نیست

 

 

 


دلم تنگه برای گریه کردن

کجاست مادر کجاست گهواره ی من

 

.................

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم شهریور 1388ساعت 13:19  توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) | 

 

درودی سبز پیشکش تمام عزیزانی که در این مدت بروز نکردن وبلاگم به من سر میزدند و لطفهای بسیار  داشتند

 صمیمانه سپاس دارم

 

كَمِرِّ   لاب  بَزو  مِه  دِلِ    غِصِّه 

  الهي  تَش   بَهيرِي  ديگه  وَسِّه   

 

 الهي دل بِنالِه هر شو ُ آ  روز

خِراب   بَيِّه دلِ   بَوّين  هِرِسِّه

 

بيخوم بَيي  چِتي  شِه  بَختِ  وَنّي ؟!

سيو بختِ   سيو اقبالِ   خَسِّه !

 

چِتي  بوونِه  آدِم واري  توو  دَوّي

جانِ دل ! دِنيا ئِه  خِشي  تِه دَسِّه

 

شِه دَسِّ  جا  خِراب نَكِن  خِشي رِ

تِه يار  تِرِ  خوانِه ، تِوِسِّه  هَسِّه

 

تِرِ  بَوِّم   وِ نِِه  واري   دَنيِه

اِتي مارِك- مارِك ، تِسِّه  هِرِسِّه

 

تِرِ  حالي نَنِه ،‌هَمتي سِروني

تِ  اين شِفتِه  لوجي كِرِ مونِسِّه ؟

 

صوايي سَر شوني  تا اَمبِسِ  شو

دَكِّل نَني تِه يار ِ دل بوئوسِه ؟!

 

يارِ دل ، خونِه از دَسِّ  مِنِه دل

نَدومبِه  كي كَهو طَلِسم  دَوِسِّه   

 

 

ترجمه

 

غصه دلم ،كمر م را به دو نيم كرده

الهي آتش بگيري ! ديگر بس است

 

الهي دل هرروز  و شب بنالد

به دل خرابم بگوييد بايستد (بس كند)

 

خانه خراب ! چطور بخت خودت را مي بندي؟!

سياه بختِ  سياه اقبال ِ خسته !

 

چطور ميشود مثل آدم (سربراه) باشي

جانِ دل !  خوشي دنيا به دست توست

 

با دست خودت خوشيها را خراب نكن

يار تورا مي خواهد ،‌براي تو زنده هست

 

بگويمت كسي مثل او ديگر نيست

اينگونه  نرم-نرمك نوازش كند و برايت بماند

 

نمي فهمي چه مي گويم و همينطور حرف ميزني

اين ديوانگي و سرگشتگي ات شبيه كيست ؟

 

از سر صبح ميروي  تا نيمه هاي شب

اصلا نمي گويي دل يار برايت پاره شده است

 

دل يار خون شده از دست دل من !

نمي دانم چه كسي، طلسم سياه بسته

 

 

 

آوانگاري :

 

Kamerre  Lāb  Bazū  Me  Dele  Ghesse

Elāhī  Tash  Bahīrī  dīge  vasse

 

Elāhī  del  benāle  har shoo ā  rūz

Kherāb  bayye  dele  bavvīn  heresse

 

Bīkhūm   bayyī  chetī  she  bakhte  vannī?!

Sīū bakhte  sīū eghbāle khasse !

 

Chetī  būne  ādem­­_vārī  tū  davvī

Jān e del !  denyā ' e  kheshī  te dasse

 

She dasse jā kherāb  naken kheshī  re

Te yār  te re khāne , tevesse  hasse

 

Tere hālī  nane, hamtī  serūnī

Te īn  shefte lūjī  kere mūnesse ?

 

Sevāyī  sar shūnī  tā ambese shū

Dakkel  nanī te yār e del,  bū'ūsse?!

 

Yār e del  khūne az dasse mene del

Nadūmbe kī  kahū  talesm  davesse

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم تیر 1388ساعت 12:33  توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) | 

 

حالا فقط منتظر پیک آخرم

 

بالا بیندازم و شاید که بپرم

 

. . . . .

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم آذر 1387ساعت 12:25  توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) | 

 

تو  تو  تو  .... !

 

 

تو  سرب داغ جهيده از كدامين تفنگ

 

 

همين اشكهاي مدور طويل

 

 

حاصل گير كردن تو

 

 

در گلوي نازك من است

 

 

نه فرياد چاره توست

 

 

نه مي توانم ببلعمت

 

 

كه تمام مرا ذوب ميكني

 

 

در هر رقصيدنت در من ....

 

 

 

 

 

كدام دست ناسپاس

 

 

آن ماشه مهربان را فشرد

 

 

نه .. !

 

 

هيچكس مقابل من نيست

 

 

گلايه ، گلايه .....

 

 

گلايه مكن

 

 

خناق بگير بغض غليظ !

 

 

كه ناسپاسي از نت انگشتان من

 

 

شعله شعله مي چكد

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم خرداد 1387ساعت 13:31  توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) | 

 

 

نقابهایت را بردارم اگر

 

خود منی

 

اما

 

دیوانه تر و گیج و گنگ تر از تمام روزهایم

 

خدا کند اینبار که قطع می کنی

 

آخرین سانس خیمه شب بازی ات باشد

 

دوست تلفنی بیقرار من !

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 18:38  توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) | 

 

 

 

اِلامِتِ نَكِردِه كارا

 

 

 

نوروزي خونِ خونِش !

 

 

 

 

 

تر جمه :

 

 

 

دنيايي از كارهاي انجام نداده و

 

 

 

آواز نوروزي خوان !

 

 

 

آوا نگاري :

 

 

 

Elāmete   nakerde  kārā

 

 

 

Norūzī   khūne  khūnesh !

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386ساعت 17:37  توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) | 

 

هر شو

 

 

وِني ِ پَرِك- پَرِك 

 

 

 گَت بونِه آ 

 

 

تِه بِك و بوُ رِ چَرخ گيرنِه

 

 

 

 

 

... دَري ؟ دَني ؟  دَري ؟

 

 

 

 

 

اَرِه ، دَري ، مِه پَلي دَري ...

 

 

تِه بِك و بوُ دَنيِه ؟!

 

 

تِه كَش و خِش آ ، تِه جَرخ و توُ  دَنيِه ؟!

 

 

تِه چِشِ تَش كوُئِه ؟ سِك و سوُ دَنيِه ؟!

 

 

 

 

 

......

 

 

 

 

توُتِنّي دارني

 

 

يا راسّي  راسّي يِه

 

 

اِتَندِه فاش و كَترِه مِرِه دِني ؟!

 

 

 

 

......

 

هَر صِوي ويشار كه بوُني ، گِني :

 

 

« توُتِنّي بيِه جان ِ توُ »

 

 

مِه پَف بَكِردِه چِشِ ناخِت

 

 

گِنِه :‌ خا .... ،‌ مِه خيال راحِت !

 

 

 

ترجمه :

 

هر شب

 

 

 پره هاي بيني ام

 

 

گشاد مي شود و

 

 

دنبال عطر و بوي تو ميگردد

 

 

هستي ؟  نيستي ؟  هستي ؟

 

 

آره ،‌ هستي ،‌كنار من هستي ...

 

 

 

 

عطر و بوي تو نيست ؟!

 

 

آغوش و بوسه و غلتاندن هاي تو نيست

 

 

آتش چشم تو كو ؟ گرما و نوري نيست ؟!

 

 

 

 

......

 

 

 

تب داري و هذيان مي گويي

 

 

يا واقعي است

 

 

اينهمه ناسزا و تهمت كه به من مي گويي ؟‌

 

 

 

 

......

 

 

 

هر صبح بيدار كه مي شوي مي گويي :‌

 

 

« تب و هذيان بود به جان تو »

 

 

 

 

چشمان پف كرده نخوابيده من

 

 

مي گويد :‌ باشد ... ، خيالم راحت شد !

 

 

 

 

آوا نگاري :‌

 

Har  ŝū 

 

 

Venīe  parek-parek 

 

 

gat  būne  ā

 

 

te  bek  o    re

 

 

čarkh  gīrne

 

 

darī ?  danī ?  darī ?

 

 

 

 

are  , darī , me  palī  darī ….

 

 

Te  bek o bū  danīe ?!

 

 

 

 

Te  kaŝ  o  kheŝ  ā  te  čarkh o tū  danīe ?

 

 

Te  čeŝ e taŝ  kū-e ?  te sek  o sū  danīe ?!

 

 

….

 

Tūtennī  dārnī 

 

 

   rāssī-rāssī  e 

 

 

etnande  fāŝ o katre   mere denī ?

 

 

…..

 

Har  sevī  vīŝār  ke  būnī , genī :

 

 

< Tūtennī  bī e  jān e    >

 

 

 

 

Me paf  bakerde  čeŝe  nākhet

 

 

Gene :  khā  …. , me  khīal  rāhet !

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم بهمن 1386ساعت 16:11  توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) | 

 

یکی از کارهای قدیمی ام را که خاطره عزیزی از آن دارم می گذارم :

 

از تو به جز سنج و علم ، چيزي نمي دانم

 

جز دسته هاي پشت هم ، چيزي نمي دانم

 

 

از تو تلاطم مي وزد بر دست و بر زنجير

 

جز شورش شيپور غم ، چيزي نمي دانم

 

 

 

طبل و دف و ني مي زند چشم عزاداران

 

از اوج  دردت دستِ كم ، چيزي نمي دانم

 

 

 

چيزي شبيه ماندن و رفتن ، شبيه اين :

 

هم از تو مي دانم وَ هم ، چيزي نمي دانم      

 

 

 

ارديبهشت 1379

 

 

 

 

 

التماس دعا

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم دی 1386ساعت 12:19  توسط زٍلفٍ شه (zelfe_she) | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
اين وبلاگ شامل اشعار فارسي و مازني (محلي مازندراني )متعلق به
پيروزه قلي پور مي باشد

هرگونه کپی برداری یا درج مطالب این وبلاگ در فضا های دیگر منوط به اجازه مولف آزاد می باشد.

در اين قسمت وبلاگ ، گاهي اوقات اشعار شاعران جوان بابل را جهت معرفي آنان قرار ميدهم
و اگر نظري داريد در همان پست هاي خودم قرار دهيد .

پيروزه قلي پور




در را باز مي گذارم و مي روم/

كه شايد به خانه ام بيايي و مرا نيابي /

و خانه مرا خانه خودت بداني /

مرا خودت/


"فائزه اثنی عشری"

نوشته های پیشین
آبان 1388
شهریور 1388
تیر 1388
آذر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
خرداد 1386
دی 1385
پیوندها
محمد رضا ادياني
اندوه مهربان
شيکا اويلی
جلیل قیصری(شعر و ادب)
شعر مازندرانی(ویژه شعر بومی امروز مازندران)
ماجده
مريم سوادكوهيان (زيباترين هايم با تو )
بهروز ياسمي (از مخمل و ابريشم)
احسان مهديان
سوردار-علی رضا حکمتی (سوردار)
بهمن نشاطي و نداجلالي (سطر گريه)
سعيد جنيدی (ازتهي سرشار)
اسماعیل گدازگر(ساقه ديرسال)
محمد لوطیج
خانه شعر شمال
انجمن شعر حوزه هنری مازندران
محمد گیلک
حسن رفیعی (در حاشیه)
مازندران زيبا(روستاي كوهستاني لهه)
مهران نوري (هلی تتی)
خالق گرجی
ربیع مهرعلی تبار (ر و جـــا | ســتـاره ی صـبـح)
شعر زنان مازندران
محمد رضا محمدي آملي(حرف نو)
راهله معماریان (اتاق زیر شیروانی)
جواد بيژني(عكسخانه)
عليرضا شهيري(كدخدا رستم)
مهرداد فلاح0شعر و نقد ادبي)
خودكار كمرنگ(مقاله)
محمدرضا تركي(فصل فاصله)
اسماعیل(اِساره سو _ نور ِستاره)
مير حمزه طاهري هريكنده
فاطمه ناظري (ازلي)
فائزه رسكتي (آفتابگردانی در من)
بروزشدگان
سايت ادبيات و فلسفه كلاغ
تازه هاي ادبي
علي خرمي (كارن)
نشريه ادبي عروض
محمود معتقدي (پائيز 86 )
حديث لزرغلامي( كو )
سعيد پرسا (بهت)
نعيمه دوستدار(ققنوس 56)
نيلوفر عاكفيان(راستي شعر مرا مي خواني ؟)
نيما سيفي ( پرنيان )
مهدی روشن ضمیر(ميز چهارگوش)
آزاده فيروز(آزاده و کجورش )
امين شيرزادي(سكوتستان)
عزیزا... محمد پور(هامون)
موسسه پار پيرار
مسيح علي نژاد
سعيد يوبال(آيينه زار غزل)
حنانه(ادبي)
زينب(نزهتگه)
پرستوی مهاجر
شکوفه صمدی(چشم تو وا شد و تب ناب افريده شد)
میچکا(قائمشهر)
انجمن تبری سرایان امیر
داديار حامدي(وارش ..)
عمو هرمز (بهار نارنج)
محمد حامي (شکوفه های بادام تلخ)
فصل نامه ادبی تیشتر(ح.ع. شریفی)
ويكي پديا مازندران
عیسی کیانی(سجرو)
نعمت الله کاظمی فرامرزی(مردم شناسي)
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

كد آهنگ جدید

پخش موزیك آنلاین